Saturday, July 23, 2011

දුහුළු මලක්.... | Duhulu Malak



විජය ධර්ම ශ්‍රී මහත්තය කරපු "දුහුළු මලක්" චිත්‍රපටය ලාංකීය රොමැන්තික චිත්‍රපට කලාවේ මංසලකුණක් ලකුණු කළ චිත්‍රපටයක්.  හැත්තෑ හයේ තිරගතවීම ඇරඹි "දුහුළු මලක්" ධර්ම ශ්‍රී මහත්තයගේ මුල්ම අධ්‍යක්ෂණය.  ඒ වුණත් ධර්ම ශ්‍රී මහත්තය ඒ වෙනකොටත් සිංහල සිනමාවෙ සෑහෙන්න ප්‍රසිද්ධ වෙලා තිබුණෙ "හන්තානේ කතාව" චිත්‍රපටයෙන්, එහි උප අධ්‍යක්ෂ විදියට කටයුතු කරපු නිසා.  විජය කුමාරතුංග , අමරසිරි කලංසූරිය වගේ එකල අංකුර කලාකරුවන් පසුව සිනමා දැවැන්තයන් බවට පත් කිරීමට ධර්ම ශ්‍රී මහත්තය ගත්ත උත්සාහයේ ප්‍රතිඵල ගැන ඉතින් කතා කරන්න දෙයක් නෑනෙ.

බුද්ධිමත් තැන්පත් විශ්ව විද්‍යාල ආචාරයවරයකුගේ තරුණ බිරිඳක් තාරුණ්‍යයෙන් පිරුණු තරුණයෙකුගේ පහස ට ලොල්වීම හා ඒ අනුසාර සිද්ධි පෙළක් මුල්වුණ දුහුළු මලක් චිත්‍රපටයේ  ඒ සමස්ත සිද්ධියට සමාජ සම්මතයට පටහැනිව දයාබර හා මානුශීය හැඟීම් මුසුකරන්නට ධර්ම ශ්‍රී මහත්තයට පුළුවන් වුණා.  සමකාලීන "දියමන්ති" වැනි චිත්‍රපටවල උළුප්පන ජවසම්පන්න හා සොඳුරු තාරුණ්‍යය වෙනුවට වෙනස් ආකාරයේ හැඟීම් හා බැඳීම්  පෙළක් "දුහුළු මලක්" චිත්‍රපටයේ පෙළගැස්වූ තිබුණා.

චිත්‍රපටය පුරාවට සරත් දසනායක මහත්තය කරපු දේවල් විශිෂ්ඨයි.  අදටත් කිසිවෙකුත් මගෙන් සරත් දසනායක මහත්තය ගැන ඇහුවොත් මේ චිත්‍රපටය මතක් කරන්න මට අමතක වෙන්නේ නෑ.   අනිත් වැදගත් කරුණ වෙන්නේ චිත්‍රපටයේ ගීත පෙළගැස්ම, පද රචනය හා ‍තෝරාගැනුමයි.  ඔහේ සින්දුවක් දාන්න ඕනාවට සින්දුවක් දාල නැ‍ටුමක් නටවන නූතන සිනමාවට "දුහුළු මලක්" චිත්‍රපටයේ ගීත පෙළගැස්ම මනා පූර්වාදර්ශයක්. 

ඉන්ද්‍රාණි පෙරේරාගේ "සීතේ දිලී" ගීතයෙන් ඇරඹෙන අසම්මත ප්‍රේම කතාව " බොඳ මීදුම් කඳු ‍රැල්ලේ" (සුජාතා අත්තනායක, අබේවර්ධන බාලසූරිය) ගීතයෙන් උච්චත්වයට පැමිණේ.  තුන්වැනුව නන්දා මාලිනියගේ "රන්කෙන්දෙන් බැඳ අතැඟිලි එක්කල" ගීතය හා අදාළ රූප රාමු පෙළ  ජවනිකාව පරිපූර්ණත්වයට පත්කරනවා.

මීට පසු ධර්ම ශ්‍රී මහත්තයගේ මට හිතෙන විදියට හොඳම චිත්‍රපටය වුනේ "ආරාධනා".  ඊට අමතරව "ගුරු ගෙදර" චිත්‍රපටයත් සාර්ථකයි කියන්න පුළුවනි. යශෝධා විමලධර්ම ජනප්‍රියවීම ඇරඹෙන්නේ එතැනින්.

අනූහතරේ ධර්ම ශ්‍රී මහත්තයා මිය යනවිට ටෙලිනාට්‍ය කිහිපයකුත් අධ්‍යක්ෂණය කර තිබුණා.

චරිත- රවින්ද්‍ර රන්දෙනිය, ටෝනි රණසිංහ, නීටා ප්‍රනාන්දු
බොඳ මීදුම් ගී පද- ආචාර්ය අජන්තා රණසිංහ
අනෙකුත් ගී- මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න

ප.ලි.

හරි මල්ලිලා, බයිලා ඇති. මෙන්න අහන්න... වෙනස වටහාගන්න...



ජය..
වැම්පයර්

Saturday, July 9, 2011

තවත් එක් බීපු කතාවක් - Yet another alcoholic story !



ඔන්න එදත් වෙනදා වගේම වගේ බොන දවසක්.  මතකේ හැටියට එදා අපි පැවිලියන් එකේ තමයි සෙන්ටිමෙන්ටල් වුනේ. කට්ටිය ලෙසටම ගැහුවා.  අන්තිමට දන්නවනේ වෙන වැඩේ.  වැඩිය බීපු නැති උන් වගේම බයිට් කාපු උන්ට වෙන්නේ කලාබර ආසියො රුයිත හේරො වගේ දිව බඩ එහෙම එලියෙ දාගෙන ඉන්න උන්ව බෝඩිං වලට ඇරලන්න. එතකොට තමයි බයිට් කන්න සෙට්වීමේ රඟේ තේරෙන්නෙ.  මොකද ඉතින් සිහි නැතිවෙන්න ගැහුවනං ආයෙ බෝඩිමට ට්‍රාන්ස්පෝට් ශුවර්.  කොහොමද ආවෙ කියල දන්නෙත් නෑ. උදේ නැගිටින්නේ බෝඩිමේ ඇඳේ!  ඔක්කොම කරන්න වෙන්නෙ අර නොබීපු අහිංසකයොන්ට තමයි.

මමත් එදා හිටියෙ අර කාඩ් පැක් එකේ උන් වගේ තමයි.  සිහි මඳ ගතියෙන්.  ඒ කාලෙ මම හිටපු බෝඩිමට කැම්පස් එකේ ඉඳලා ටිකක් විතර දුරයි. විනාඩි විස්සක් වගේ පයින් යන දුර. ෆස්ට් ලේන් එක කිව්වම මොර‍ටුවේ හිටපු උන් දන්නවා. ෆස්ට් ලේන් එකේ කොනේ තමා මගේ ඇඳ තිබුනෙ.  රෑ දෙගොඩහරියෙ ඔච්චර දුර යන්න අමාරු නිසා එතන හිටපු එකෙක්, අපි  පණ්ඩු කියමු, පණ්ඩු  "මචං ෆස්ට් ලේන් අදින්න අමාරුයි නෙ, වරෙන් මාත් එක්ක ඩෝමෙ නිදාගන්න" කියල ඔන්න යෝජනාවක් දැම්ම. ඉතින් ඒ යෝජනාවට විරුද්ධ වෙන්න මට පුලුවන්කමක් තිබුනෙ නෑ. පුළුවන් කමක් තිබ්බත් සිහියක් තිබ්බෙ නෑ!  ඩෝම කියන්නෙ කැම්පස් එකේ ඩෝමෙට්‍රි එක. ඇඳන් දාපු ලොකු හෝල් එකක් වගේ එකක්.

දැන් ඔන්න පණ්ඩුවා මමත් පොඩ්ඩක් සපෝට් කරගෙන ඩෝමට යනවා. සපෝට් විතරයි හරී.. මම කෙලින් යනවා ලෙසට. දෙන්නත් එක්ක ඩෝමට ගිහින් පණ්ඩුවගෙ ඇඳට එබුනා විතරයි..

හත්තිලව්වයි..  මෙන්න ඒකෙ වෙන දෙන්නෙක් බුදි!

දැන් ඉතින් මොකොද කරන්නේ.. පොඩ්ඩක් පයින් ඇනලා බැලුවා නැඟිටින පාටක් නෑ.

"අනේ බං.. ෆස්ට් ලේන්ම අදිමු" ඒ යෝජනාවත් පණ්ඩුවගෙන්. 

---------------------

කැම්පස් වල ඩෝම් වල මේ තත්වය සුලබයි.  රෑට ශර්ට් එකක් අයන් කරල තිබුනොත් උදේට ඒක නෑ..මොකෙක් හරි ඒක ඇඳගෙන යනවා...:)   ඒ ගැනත් කතන්දර පසුවට...


ජය..
වැම්පයර්

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails